Ploeg: 
Wedstrijd datum: 
zaterdag, 20 november, 2021
Resultaat: 
NVT

Ook deze keer kregen we op zaterdagochtend 2 wedstrijden van onze U12-helden gepresenteerd, waarbij door de coaches werd gekozen voor een evenwichtige mix van beide ploegen.
Tegenstanders voor vandaag waren respectievelijk Boka United B (uit Dilbeek) en Hoeilaart B (uit, je raadt het al, Hoeilaart).

In de eerste wedstrijd zien we Laar vlot de bovenhand van tegenstander Boka nemen: het domineert de wedstrijd, we krijgen een aantal mooie doelpunten gepresenteerd (met speciale vermelding voor de oververdiende treffer van Stan), … en aan het eind staat er een duidelijke 6-0 overwinning op het scorebord!

In de 2e wedstrijd wordt Hoeilaart B als tegenstander geserveerd, een op het eerste zicht fysiek sterke ploeg in opvallende fluo-gele outfit (het steekt bij momenten echt wel af tegen het grijze grauw van deze zaterdagochtend). Eén van de spelers torent zelfs boven arbiter-van-dienst Kris uit …

Maar dit Laar heeft al meerdere lastige watertjes doorzwommen, en nog surfend op de goeie vibe van de winst in de derby vorige week en langs de zijnlijn aangemoedigd door een harde (en mogelijk wat te luidruchtige) kern van ploeggenoten, vat het met vertrouwen ook deze wedstrijd aan (onder leiding van kapitein Sibe).
We verwelkomen ook nieuwkomer Floris in de Laarse gelederen (en zien meteen een puike prestatie)

Maar al snel blijkt dat het vandaag helaas een ‘Oei, Laar’ tegen Hoeilaart wordt: deze Laar U12-mix ondergaat vrijwel de hele wedstrijd de wet van de (letterlijk) sterkste/grootste, inclusief de nodige pijnlijke tackles, schouderduwen, enz.

Het staat dan ook vanaf de aftrap onder druk en moet meerdere goeie kansen toestaan aan de tegenstander, maar keeper Emile en zijn verdedigers houden in eerste instantie de netten schoon.

En het is zowaar zelfs Laar dat op voorsprong komt (tegen de gang van het spel in): Bent zet goed druk in de opbouw van Hoeilaart, de bal caramboleert voor de voet van Vince en die werkt met een goed schot beheerst af in de linkerhoek: 1-0, de harde kern van supporters gaan nog wat meer uit zijn dak!
Aan de overzijde blijft Emile de attente conciërge van een ’proper doel’, daarbij meermaals geholpen door de spelers van Hoeilaart die uitpakken met een aantal werkelijk niet te geloven missers.

In het 2e kwartier draait Hoeilaart de rollen om en krijgt het wel loon naar werken: het gaat vlot op en over Laar naar 1-2, een score waar op dat moment weinig valt op aan te merken.
Laar sputtert wel tegen, maar weet zelf relatief weinig echt gevaar te creëren en ondergaat nog steeds fysiek de wet van de sterkste (vooral Sibe op het middenveld krijgt het hard te verduren, en Bent moet zelfs even naar de kant na een stevige wegmaai- tackle).
De harde kern van supporters eist meermaals om de VAR of een penalty!
Gelukkig is het tijd om even te gaan rusten, … ook vocaal 

Na de rust zien we een Laar dat opnieuw het ritme lijkt gevonden te hebben, en krijgen we een aantal goeie kansen gepresenteerd:
- Eerst stormt Bent alleen op doel af, … maar zijn schot treft de paal
- Vervolgens tikt Mauro VR de bal die de keeper op de grond legt slim binnen, maar dit slimmigheidje wordt terecht/onterecht (???) afgekeurd.
- En dan is er plots ook de gelijkmaker: Bent steekt goed de bal door naar Safwan, die dribbelt zich richting ‘vrije-schotkans’ … en krult dan heerlijk de bal tegen de netten, 2-2!!!!

Maar de vreugde is van korte duur, want Hoeilaart weet opnieuw tegen te scoren, het staat 2-3.

Maar Laar geeft zich nog niet gewonnen: Bent komt een aantal keer alleen oog in oog met de Hoeilaartse keeper te staan, maar trapt telkens onbegrijpelijk of onbesuisd pal op de keeper (uw reporter is de tel van het aantal grijze haren hierdoor simpelweg kwijt).

Het moet wel gezegd dat Laar het spel nog steeds ondergaat en nauwelijks zelf tot combineren of opbouwen komt. Aan het eind van het 3e kwartier is de moraal dan ook stilaan weg bij een fysiek en mentaal gepijnigd Laar.
Voor aanvang van het slotkwartier volgt er dan ook eerst ‘een goed gesprek’ van de coaches, in de hoop de troepen terug wat op te peppen. Het staat inderdaad op dat moment ‘slechts’ 2-3, dus alles kan nog.

Bij de aftrap trekt Laar dan ook meteen moedig naar voor, … om vervolgens de bal kwijt te spelen en met één lange bal in het Hoeilaartse mes te lopen. Hun ‘kolos nr 9’ treft deze keer wel raak: 2-4 en de mentale tik té veel voor onze groene toppers.
Het wordt grijs (ondanks of net door het vele fluo-geel?) voor de ogen van onze jongens, en Laar incasseert in een mum van tijd nog 3 doelpunten (en voor Emile komt er ook nog een dikke, pijnlijke knie bij na alweer een driest contact).

Net als laatst tegen Vilvoorde ook deze keer dus geen gebrek aan zweet, tranen, blauwe plekken en pijnlijke enkels/knieën, maar helaas deze keer geen loon naar werken voor onze Laarse Davids tegen de Hoeilaartse Goliaths.

Volgende week meer succes, op verplaatsing in Huldenberg?